Dziennik [Ga 2, 1-2.7-14]
Data publikacji: środa, 07-10-2026
Bracia: Po czternastu latach udałem się ponownie do Jerozolimy wraz z Barnabą, zabierając z sobą także Tytusa. Udałem się zaś w tę stronę na skutek otrzymanego objawienia. I przedstawiłem im Ewangelię, którą głoszę wśród pogan, osobno zaś tym, którzy cieszą się poważaniem, by stwierdzili, czy nie biegnę lub nie biegłem na próżno. Wręcz przeciwnie, stwierdziwszy, że mnie zostało powierzone głoszenie Ewangelii wśród nieobrzezanych, podobnie jak Piotrowi wśród obrzezanych – Ten bowiem, który współdziałał z Piotrem w apostołowaniu obrzezanych, współdziałał i ze mną wśród pogan – i uznawszy daną mi łaskę, Jakub, Kefas i Jan, uważani za filary, podali mnie i Barnabie prawicę na znak wspólnoty, byśmy szli do pogan, oni zaś do obrzezanych, ale żebyśmy pamiętali o ubogich, co też gorliwie starałem się czynić. Gdy następnie Kefas przybył do Antiochii, otwarcie mu się sprzeciwiłem, bo na to zasłużył. Zanim jeszcze nadeszli niektórzy z otoczenia Jakuba, brał udział w posiłkach z tymi, którzy pochodzili z pogaństwa. Kiedy jednak oni się zjawili, począł się odsuwać i trzymać z dala, bojąc się tych, którzy pochodzili z obrzezania. To jego nieszczere postępowanie podjęli też inni pochodzenia żydowskiego, tak że wciągnięto w to udawanie nawet Barnabę. Gdy więc spostrzegłem, że nie idą słuszną drogą, zgodną z prawdą Ewangelii, powiedziałem Kefasowi wobec wszystkich: «Jeżeli ty, choć jesteś Żydem, żyjesz według obyczajów przyjętych wśród pogan, a nie wśród Żydów, to jak możesz zmuszać pogan do przyjmowania zwyczajów żydowskich?»
>P<
NMP Różańcowej, wspomnienie
Sporą popularnością wśród dzisiejszych ludzi cieszą się spisywane przez nich dzienniki. Zeszyty, w których na papier przelać można pojawiające się myśli, inspiracje, poruszenia, obawy. Porządkują one myśli, dają ukojenie, a o wiele łatwiej jest nazwać to, co się dzieje we wnętrzu człowieka. Jest to świetny sposób, aby się zatrzymać. Zwykle wystarczy kilka linijek zapisków dziennie, aby wszystko poukładać.
Tak widzę dzisiejsze czytanie św. Pawła, zaczerpnięte z „Listu do Galatów”. Paweł wspomina wydarzenia z własnego życia, poruszenia, odbyte podróże. Pisze w nim także o niełatwych doświadczeniach, takich jak spory, odmienność poglądów czy formy ewangelizacji. Dzięki tym zapiskom wiemy dziś, jak wyglądała jego misja głoszenia Dobrej Nowiny o Jezusie.
Św. Paweł wraca w swoich przemyśleniach do konkretnych momentów z życia, spotkanych osób oraz podjętych decyzji. Wspomina, co konkretnego się wydarzyło. Komentuje i podsumowuje, czy jego życiowa wędrówka była zgodna z głoszoną przez siebie Ewangelią. Widzimy, że nie jest to tylko i wyłącznie opis poszczególnych dni. Paweł z perspektywy czasu bada, jaka była jego droga, w którą stronę podążał i co udało mu się zrobić.
Podobnie jest i u nas. Nasze życie to nie tylko konkretny dzień i to, co się w nim wydarzyło. Warto czasami spojrzeć na nie z perspektywy mijającego czasu i zapytać siebie: W którą stronę podążam? Kto mi pomaga w mojej wędrówce? Jak wygląda moje życie? Gdzie zboczyłem, a gdzie szedłem właściwie?
___________
fot. Pixabay
Zobacz więcej:
czwartek 05.11.2026
środa 04.11.2026
wtorek 03.11.2026
poniedziałek 02.11.2026
niedziela 01.11.2026
sobota 31.10.2026
piątek 30.10.2026
czwartek 29.10.2026
środa 28.10.2026
wtorek 27.10.2026
poniedziałek 26.10.2026
niedziela 25.10.2026
![Dziennik [Ga 2, 1-2.7-14]](/storage/News/1791382766-d78ccbe822c17b229e3e581e1588328f_hd.jpg)